Ο ιδρυτής Αριστοτέλης Ωνάσης

O Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης

01/2

Αριστοτέλης Ωνάσης
Ο ΙΔΡΥΤΗΣ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης, του Σωκράτη και της Πηνελόπης, γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1906. Το 1922 ήρθε ως πρόσφυγας στην Ελλάδα και έπειτα από λίγο μετανάστευσε στην Αργεντινή. Το 1932 αγόρασε το πρώτο του πλοίο, το οποίο ονόμασε Καλλιρόη προς τιμήν της αδελφής του.

Το 1946 παντρεύτηκε την κόρη του εφοπλιστή Σταύρου Λιβανού Αθηνά-Τίνα και απέκτησε μαζί της δύο παιδιά, τον Αλέξανδρο, που γεννήθηκε το 1948 στην Νέα Υόρκη και τη Χριστίνα, που γεννήθηκε το 1950 στη Νέα Υόρκη επίσης. Περίπου δέκα χρόνια αργότερα, ο Ωνάσης και η Τίνα Λιβανού χώρισαν.

Πολύ γρήγορα ο Ωνάσης, χάρη στο ιδιοφυές επιχειρηματικό του ταλέντο, αναδείχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους εφοπλιστές του κόσμου, κυρίως στoν τομέα των πετρελαιοφόρων. Το όνομά του έγινε συνώνυμο του μύθου όχι μόνο στους οικονομικούς κύκλους της παγκόσμιας κοινότητας αλλά και μεταξύ των απλών ανθρώπων.

Το 1956, ο Αριστοτέλης Ωνάσης αγόρασε από το ελληνικό Δημόσιο το προνόμιο εκμετάλλευσης των Ελληνικών Αεροπορικών Συγκοινωνιών και ίδρυσε την Ολυμπιακή Αεροπορία. Η εταιρεία ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 6 Απριλίου 1957, με προδιαγραφές εξυπηρέτησης επιβατών που σήμερα θεωρούνται αδιανόητες λόγω κόστους. Πολύ γρήγορα άνοιξε τα φτερά της στις πέντε ηπείρους και αναδείχθηκε σε μία από τις ασφαλέστερες αεροπορικές εταιρείες στον κόσμο. Στα τέλη του 1974 ο Ωνάσης κατήγγειλε τη σύμβαση με το ελληνικό Δημόσιο και στις 4 Αυγούστου 1975, μετά το θάνατό του, η Ολυμπιακή Αεροπορία μεταβιβάστηκε στο ελληνικό Δημόσιο.

Το 1963, ο Ωνάσης αγόρασε τον Σκορπιό, ένα μικρό, άγονο και άνυδρο νησί, στο Ιόνιο. Φύτεψε χιλιάδες δέντρα και φυτά, έκτισε μικρούς ξενώνες και το μεταμόρφωσε σε ένα μικρό επίγειο παράδεισο. Εκεί συνήθιζε να περνά κάποιες μέρες των διακοπών του συντροφιά με διάσημους φίλους του, προβάλλοντας έτσι την Ελλάδα διεθνώς.

Τo 1968, ο Αριστοτέλης Ωνάσης παντρεύτηκε τη Ζακλίν Μπουβιέ, χήρα του δολοφονηθέντος Προέδρου των ΗΠΑ Τζ.Φ. Kένεντι. Στις 24 Ιανουαρίου 1973, ο γιος του Ωνάση Αλέξανδρος σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, σε ηλικία μόλις 25 ετών. Ο πρόωρος και αδόκητος θάνατός του επέφερε στον Αριστοτέλη Ωνάση βαρύ πλήγμα, από το οποίο δεν συνήλθε ποτέ. Πέθανε δύο χρόνια αργότερα, στις 15 Μαρτίου 1975, στο Παρίσι.

Σύμφωνα με την επιθυμία του, ετάφη δίπλα στο εκκλησάκι της Παναγίτσας, στον Σκορπιό, όπου αναπαύονταν ήδη ο γιος του και η αδελφή του Άρτεμη. Εκεί ετάφη αργότερα και η Χριστίνα, η οποία πέθανε στις 19 Νοεμβρίου 1988 στην Αργεντινή.


Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

Επιθυμώντας να τιμάται η μνήμη του γιου του μέσω ενός κοινωφελούς ιδρύματος, ο Αριστοτέλης Ωνάσης έδωσε εντολή στη χειρόγραφη διαθήκη του για τη διανομή της περιουσίας του ανάμεσα στο –υπό σύσταση– ίδρυμα, που θα έφερε το όνομα του Αλέξανδρου Σ. Ωνάση, και στην κόρη του, Χριστίνα. Τελικά έλαβε το ίδρυμα το 45% της περιουσίας του –σχεδόν το μερίδιο που θα κληροδοτούσε στον Αλέξανδρο– και το υπόλοιπο 55% έλαβε η κόρη του, προβλέποντας ρητά να μείνουν οι δύο περιουσίες αυτοτελείς και ανεξάρτητες.

Μετά το θάνατο του Αριστοτέλη Σ. Ωνάση οι εκτελεστές της διαθήκης του, ανάμεσά τους και στενοί συνεργάτες του, προέβησαν στις ενδεδειγμένες ενέργειες για να αποκτήσει νομική υπόσταση το νεοσυσταθέν ίδρυμα, που ονομάστηκε ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ.


Σύμφωνα με την επιθυμία του διαθέτη, έδρα του ιδρύματος ορίστηκε το Vaduz του Liechtenstein, η νομοθεσία του οποίου επέβαλε τη δημιουργία δύο επάλληλων ιδρυμάτων –του Επιχειρηματικού, με σκοπούς αμιγώς εμπορικούς, και του Κοινωφελούς με σκοπούς καθαρά κοινωφελείς– ώστε οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του ενός να μην εμπλέκονται στο έργο του άλλου.

Το Επιχειρηματικό Ίδρυμα δραστηριοποιείται στη ναυτιλία και σε άλλες επιχειρήσεις με μοναδικό δικαιούχο του το Κοινωφελές Ίδρυμα. Σύμφωνα με τη διαθήκη του Ωνάση, το Κοινωφελές Ίδρυμα δαπανά το 40% περίπου από τα καθαρά ετήσια κέρδη του Επιχειρηματικού, ενώ τα υπόλοιπα επανεπενδύονται.

scrollup scrolldown
Η ΔΙΑΘΗΚΗ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ Σ. ΩΝΑΣΗ

Ὁ ὑπογεγραμμένος Ἀριστοτέλης Ὡνάσης, ἐπιθυμῶν νὰ διακανονίσω τὰ τῆς περιουσίας μου μετὰ τόν θάνατόν μου καὶ ἔχων σώας τάς φρένας προβαίνω εἰς τὴν διαθήκην μου ἥτις ἐκφράζει τὴν τελευταίαν βούλησίν μου και ὁρίζω τὰ ἑξῆς:

ἄρθρον 1 (πρῶτον).
Ἐάν ὁ θάνατός μου ἐπισυμβῆ πρὶν εἰ προβῶ εἰς τὴν ἵδρυσιν κοινωφελοῦς ἱδρύματος ἐν Βαντοὺζ τοῦ Λίχτενσταϊν ἢ ἀλλαχοῦ ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν ALEXANDER S. ONASSIS FOUNDATION, μὲ σκοποὺς μεταξὺ ἂλλων τὴν ἳδρυσιν, συντήρησιν καί ἐν γένει λειτουργίαν καθὼς καὶ ἐπικουρίαν, νοσηλευτικῶν, ἐκπαιδευτικῶν, φιλολογικῶν, θρησκευτικῶν, ἐν γένει επιστημονικῶν, ἐξερευνητικῶν, δημοσιογραφικῶν, καλλιτεχνικῶν, μετὰ διεθνῶν ἢ ἐθνικῶν διαγωνισμῶν μετὰ βραβεύσεων εἰς χρῆμα, ὃπως π.χ. τὸ σχῆμα τοῦ ἐν Σουηδία λειτουργούντος ἱδρύματος NOBEL, ἀναθέτω καὶ ἐντέλλομαι διὰ τῆς παρούσης μου εἰς τοὺς κατωτέρω ἀναγραφομένους ἐκτελεστὰς τῆς διαθήκης μου τὴν ἵδρυσιν κοινωφελοῦς ἱδρύματος ἐν Βαντοὺζ (Λίχτενσταϊν) ἢ ἀλλαχοῦ μὲ τοὺς αὐτοὺς ὡς ἄνω σκοποὺς ὡς καὶ παρεμεμφερεῖς καὶ ἄλλους κοινωφελεῖς τοιούτους τῆς ἀπολύτου ἐκλογῆς των λαμβανομένην κατὰ πλειοψηφίαν μεταξὺ των ὡς καὶ τὴν σύνταξιν τοῦ κατὰ νόμον ὀργανισμοῦ καὶ καταστατικοῦ αὐτοῦ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐν λόγω ἱδρύματος.

Ἃπασαι αἱ διατάξεις τῆς παρούσης διαθήκης μου ἀναφέρονται καὶ ἐπιθυμῶ ὃπως εκτελεσθῶσι ἐπὶ τοῦ κοινωφελοῦς ἱδρύματος ὡς νὰ εἲχεν ἱδρυθῆ τοῦτο ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐάν τὸ εἰρημένον κοινωφελὲς ἵδρυμα ἔχη ἐν τῶ μεταξὺ ἱδρυθῆ ὑπ᾽ εμοῦ ἢ θά ἱδρυθῆ ὑπὸ τῶν ἐκτελεστῶν τῆς διαθήκης μου μετὰ τὸν θάνατόν μου.


scrollup scrolldown

Κλείσιμο X
Αποστολη σε φιλο με Email